Vastenactie 2020
Het thema van de landelijke Vastenactie is dit jaar ‘Werken aan je toekomst’;
dit jaar draait alles om beroepsonderwijs en ondernemerschap.
De “eigen projecten” die zijn gekozen door de VOM Immanuel sluiten hierbij aan.

Het Vastenzakje dat u tegelijk met uw parochieblad hebt ontvangen,
hebt u kunnen inleveren tijdens het afhalen van de Palmtakjes.
Ook nu kunt u het Vastenzakje inleveren tijdens de openingsuren van onze kerken

Wanneer het  voor u een tijd lang helemaal niet mogelijk is om naar buiten te gaan,
wordt u vriendelijk verzocht uw bijdrage over te maken op bankrekeningnummer:
NL 04 RABO 030 91 73 612 ten name van:
‘Immanuelparochie’ onder vermelding van ‘Vastenactie 2020.

 

 

 

 


Vasten is altijd een bekend fenomeen geweest voor de katholieke kerk.
Tijdens de Vastenactie is het motto: Even minderen voor een ander.

Tegenwoordig is het ook buiten de religieuze kaders een herkenbare gedachte
om ergens voor een bepaald aantal dagen mee te minderen.
Jongeren, bijvoorbeeld, zijn steeds meer geïnteresseerd in het minderen met hun social media gebruik.

Ieder jaar weer is de Vastenactie een belangrijke activiteit binnen de katholieke kerk in Nederland.
Ook dit jaar zal de VOM-groep Immanuel (Vrede Ontwikkeling en Missie)
de Vastenactie verzorgen in de Immanuelparochie.

Vastenactie 2020
Het thema van de landelijke Vastenactie is dit jaar ‘Werken aan je toekomst’;
dit jaar draait alles om beroepsonderwijs en ondernemerschap.
De “eigen projecten” die zijn gekozen door de VOM Immanuel sluiten hierbij aan.

Door het ondersteunen van de projecten van de Stichtingen Omwana Uganda, BEBO, Anada Bhavan, Bennie Helpt Gambia en Suwa Setha
geven we jongeren en volwassenen de kans om aan hun toekomst te werken.
Via de Vastenactie en de “eigen projecten” willen we mensen juist dat steuntje in de rug geven dat het verschil kan maken tussen jarenlang diepe armoede
of de mogelijkheid hebben om het leven meer in eigen hand te nemen en daarmee meer zicht te krijgen op betere leefomstandigheden voor jezelf en de gemeenschap.
Een beroepsopleiding kan daar verandering in brengen en de kans op een goede baan vergroten.

De Vastenactie ondersteunt vaakprojecten die gericht zijn op beroepsopleiding en ondernemerschap,
ook met onze ‘eigen projeten’ geven we op die manier steun.
Beroepsonderwijs zorgt er voor dat mensen een positief leidende rol in hun gemeenschap kunnen spelen,
ze hebben door hun opleiding meer inzicht en vaardigheden gekregen en daardoor ook meer zelfvertrouwen om een voorbeeldfunctie te vervullen voor jongeren.

Beroepsonderwijs is belangrijk, een extra schooljaar levert in de toekomst 10% meer inkomen op.
Beroepsonderwijs is ook belangrijk om de kans op kindhuwelijken te verminderen.
Meisjes worden zelfbewuster en zijn beter in staat om hun toekomst in eigen handen te nemen.
Beroepsonderwijs en trainingen in ondernemerschap verminderen de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen.
Het was de bedoeling in de weekendvieringen van 14 en 15 maart extra aandacht te besteden
aan de projecten van de Vastenactie; 
Door de Conona-crisis zijn deze vieringen niet doorgegaan.

Het Vastenzakje dat u tegelijk met uw parochieblad hebt ontvangen,
hebt u kunnen inleveren tijdens het afhalen van de Palmtakjes.
Ook nu kunt u het Vastenzakje inleveren tijdens de openingsuren van onze kerken

Wanneer het  voor u een tijd lang helemaal niet mogelijk is om naar buiten te gaan,
wordt u vriendelijk verzocht uw bijdrage over te maken op bankrekeningnummer:
NL 04 RABO 030 91 73 612 ten name van:
‘Immanuelparochie’ onder vermelding van ‘Vastenactie 2020.

De basisscholen in Nw.-Schoonebeek en Weiteveen doen ook dit jaar weer mee met de Vastenactie.
Pastor Wielens en Marjan Tholen-Platzer hebben in de klassen verteld over de betekenis van vasten en het project ‘Werken aan je toekomst’.
De kinderen hebben een spaardoosje gekregen waar ze hun bijdrage voor de Vastenactie in kunnen doen.
Het spaardoosje kan ook worden ingeleverd tijdens de openingsuren van de kerken.

De VOM-groep Immanuel heeft tevens gekozen voor onderstaande projecten die inmiddels bij u bekend zijn:

1. Stichting Omwana Uganda
Deze stichting van Nienke Voppen ondersteunt alleenstaande moeders zodat ze een opleiding krijgen om een beroep te leren.
Zo kunnen zij zorgen dat hun kinderen de middelen krijgen om naar school te gaan en zodoende een betere toekomst krijgen. De opbrengst van de Vastenwandeling is voor deze stichting.Stichting Omwana Uganda, is opgericht door Nienke Voppen wier roots liggen in Nieuw-Schoonebeek. Stichting Omwana Uganda werkt samen met een kleine lokale organisatie in Oeganda aan het voorkomen dat kinderen op straat terecht komen. Omwana Uganda betekent:   kind van Oeganda. Nienke Voppen heeft een jaar in Oeganda gewoond en heeft in die tijd contacten gelegd en overleg gevoerd over het opstarten van het project Skills4life, wat betekent vaardigheden voor het leven. De stichting ondersteunt families om hun kinderen naar school te laten gaan. Ook helpt de stichting alleenstaande moeders die vaak werkloos zijn. De vrouwen worden geholpen door middel van trainingen en hulp bij het opstarten van een eigen bedrijfje. Ze kunnen dan hun eigen bedrijfje beginnen, om zo een beter inkomen voor hun hele gezin te genereren. Uiteindelijk krijgen de kinderen hierdoor een beter leven, waardoor ook hun kinderen weer een beter leven krijgen.

2. BEBO
Het BEBO-project van enkele oud-parochianen van Coevorden die al jaren met verschillende projecten werkzaam zijn in Ghana, wordt al een aantal jaren door de VOM ondersteund.
De Stichting BEBO Bakery meestal afgekort als BEBO is een project waarin  oud-parochianen van Coevorden, t.w. Henk Beukeveld, Dick Kohrman, Jan Bouwhuis en Jan Mensink, een belangrijke rol spelen. BEBO heeft in Ghana al meerdere jaren meerdere projecten. Men ondersteunt al vele jaren beroepsopleidingen en verstrekt kredieten aan startende ondernemers in de landbouw en voedselindustrie. Ook in Ghana staat de tijd niet stil en doet de computer zijn intrede, op dat vlak worden scholen ondersteund.  Omdat er door de jaren heen veel leningen zijn uitgegeven heeft de stichting BEBO Ghanese managers gezocht die de startende ondernemers begeleiden. Deze managers zijn  al jaren bekend met BEBO want ze zijn zelf ook door BEBO geholpen om een bedrijfje op te starten en kunnen hun kennis en ervaring overbrengen.
In het kader van een van de milleniumdoelen: Honger de wereld uit, lopen in Ghana ook BEBO projecten.
Hoewel er veel soja wordt verbouwd hoort soja voor Ghanezen niet bij het normale voedingspatroon, soja wordt als veevoer afgezet en geëxporteerd. Dit terwijl soja een heel gezond, voedzaam en betaalbaar product is, dat heel goed ingezet kan worden, met name voor kinderen. Daarom wordt door de Ghanese managers geprobeerd om via cateraars het voedsel voor de schoolgaande kinderen op school aan te bieden.

3. Stichting Ananda Bhavan
De Stichting Ananda Bhavan, van Clara en Piet van der Schoof, werkt samen met de Medische Missiezusters aan projecten in Noord-India.
Voor het nieuwste project in Patna, Bihar, wil de stichting gaan bijdragen aan de aanschaf van 20 bedden voor de intensive care, 10 monitoren en 2 ventilatoren voor beademing. Nummer 4 in de rij is: de Stichting Ananda Bhavan, van Clara en Piet van der Schoof, deze stichting werkt samen met de Medische Missiezusters aan twee projecten voor Adivasi in India. De zusters coördineren de gezondheidszorg in 63 dorpen in Jharkand, in het noordoosten van het land. Er zijn echter  maar weinig gezondheidscentra ingericht, waar de zusters kleine medische ingrepen kunnen verrichten. De zusters behandelen zelf vaak beten die door slangen, honden en schorpioenen zijn toegebracht. Zij verlenen hulp bij bevallingen en zorgen voor moeder en pasgeborene. Ook vangen zij slachtoffers van verkeersongevallen op en mensen die een suïcidepoging gedaan hebben. Voor meer specialistische behandelingen is het noodzakelijk om patiënten naar ver gelegen ziekenhuizen over te brengen. De overheid spant zich in om de gezondheidszorg op een hoger peil te brengen, maar sluit daarbij onvoldoende aan bij de behoeften zoals die onder de bevolking leven. De zusters helpen jongeren door ze financieel te ondersteunen zodat ze een opleiding tot verpleegkundige kunnen volgen. Ook maken ze het financieel mogelijk dat ambulances kunnen blijven rijden; de zusters zorgen voor het onderhoud van de ambulance, de patiënten en hun familie dragen bij in de kosten van brandstof. Door de gedeelde verantwoording wordt gewerkt aan de bewustwording van de bevolking dat ze worden gesteund maar dat ze zelf ook hun steentje moeten bijdragen.

4.Stichting Bennie Helpt Gambia. U ook?
Het 4e  project voor de Vastenactie in de Immanuelparochie is Bennie Helpt Gambia, U ook?; in Coevorden en omstreken een bekende, in het oosten van de Immanuelparochie is deze stichting minder bekend.
Sinds 2003 is er contact tussen Coevordenaren en mensen in Gambia. En wat begon als een voetbalvakantie is uitgegroeid tot een langlopende relatie waarbij al meerdere projecten zijn opgestart op het gebied van onderwijs en gezondheid. In het begin gaf Bennie Ahlers namens de stichting spreekbeurten door heel Nederland, hierdoor groeide de belangstelling voor de projecten in Gambia. Men wilde de projecten steunen met geld en goederen; in 2004 werd de eerste container met goederen verstuurd. Inmiddels is in Coevorden een magazijn van waaruit alle ingebrachte goederen worden uitgezocht, nagekeken en verpakt.  Het gaat om medische artikelen, kleding, audio en computers. Een voorbeeld van een gezamenlijk project is de nieuwbouw van een kraamkliniek in Brikama. Hier komen vrouwen uit een grote regio voor de bevalling en nazorg. Door de kliniek is de kindersterfte sterk gedaald. Ook ondersteunt de stichting op andere plaatsen in Gambia gezondheidscentra met medische artikelen in allerlei vormen. Tevens wordt er soms eenmalig hulp geboden aan zeer uiteenlopende projecten. De stichting ‘Bennie Helpt Gambia, U ook?’, is lid van VSG (Verenigde Stichtingen Gambia), om ervaringen te delen en van elkaar te leren omdat samenwerken werkt. Bennie Helpt Gambia, U Ook? https://benniehelptgambia.org/

5. Stichting Suwa Setha
Dit jaar hebben we ervoor gekozen een stichting toe te voegen; het is de Stichting Suwa Setha. De stichting SSN is in 1983 opgericht en helpt kinderen,
voornamelijk in Shri Lanka, op weg naar een betere toekomst. ‘Suwa Setha’ betekent ‘Gezondheid en Geluk’.
Het is een kleine particuliere organisatie die uitsluitend werkt met vrijwilligers, zowel in Nederland als bij de projecten die worden ondersteund. De doelstelling van de stichting is hulp te geven  aan kinderen zodat zij de mogelijkheid krijgen een eigen toekomst op te bouwen zonder afhankelijk te zijn van anderen.

 

Bijeenkomst Hongerdoek - dinsdag 10 maart 2020 in Coevorden
De hongerdoek gaat terug op een oud, middeleeuws gebruik. Hij werd opgehangen om in de vastentijd het altaar waar de viering van de eucharistie plaatsvond aan het oog te onttrekken. Aanvankelijk waren het eenvoudige linnen doeken, later werden ze beschilderd met voorstellingen van het leven, lijden en sterven van Jezus. Zo zijn de doeken eeuwenlang een praktische vorm geweest van verkondiging en catechese. Omdat de doeken tijdens de vastentijd werden opgehangen kregen ze de naam ‘hongerdoeken’. Midden jaren zeventig werd door Misereor (Duitse katholieke ontwikkelingsorganisatie) een actuele betekenis gegeven aan de hongerdoek door kunstenaars uit het Zuiden te vragen nieuwe hongerdoeken te maken vanuit thema’s die hen aanspreken. Elk jaar wordt een ander thema gekozen, de maker van de hongerdoek komt telkens uit een ander werelddeel zodat we kennis kunnen maken met beelden en symbolen uit verschillende delen van de wereld.  Een van de hongerdoeken wordt dit jaar centraal gesteld tijdens een bijeenkomst op dinsdag 10 maart in Coevorden, Sint Antoniusgebouw, aanvang 20.00 uur. Pastor Wielens zal met ons de Hongerdoek bekijken en wat we zien, toelichten. U bent van harte welkom.

Hongerdoeken
Aan het begin van de Vastentijd wordt door de VOM-groep Immanuel in elke kerk een hongerdoek opgehangen. De hongerdoeken, gemaakt in verschillende werelddelen, vertellen elk hun eigen verhaal door symbolen en beelden uit het Zuiden. 

De geschiedenis van de hongerdoek
Al bijna veertig jaar worden voor de vastentijd zogenaamde honger-doeken gemaakt. De hongerdoek gaat terug op een oud, middel-eeuws gebruik. Het werd opgehangen om in de vastentijd het altaar waar de viering van de eucharistie plaatsvond aan het oog te onttrekken. Dat stond symbool voor de uitbanning van de mens uit het paradijs. Het had ook te maken met de opvatting van de middel-eeuwse christen dat hij als zondige mens onwaardig was om het altaar te naderen. Aanvankelijk waren het eenvoudige linnen doeken, later werden ze beschilderd met voorstellingen van het leven, lijden en sterven van Jezus. Zo zijn de doeken eeuwenlang een praktische vorm geweest van verkondiging en catechese. Omdat de doeken tijdens de vastentijd werden opgehangen kregen ze de naam ‘hongerdoeken’.

De levenskring - René Tchebetschou  - Kameroen

De Kameroenese kunstenaar liet zich inspireren door de sociale en culturele omstandigheden in zwart Afrika.
Het doek volgt daarbij het Onze Vader, zoals dat in Afrika wordt ervaren, beleefd en gebeden.

Onze Vader die in de hemel zijt…
Hemel en aarde vormen voor de Afrikanen een kosmische eenheid.
God is overal.
Op het doek zie je zijn gezicht in de oranje maskers en
Jezus zie je midden tussen de mensen, herkenbaar aan zijn oranje kleding.

Uw rijk kome, uw wil geschiede…
Christus is bij mensen als zij samenkomen om te eten,
midden boven. Iedereen krijgt haar of zijn deel, ook het kind, ook de dieren.

Geef ons heden ons dagelijks brood…
Mensen werken en zwoegen voor hun dagelijks brood.
Ze zaaien, oogsten en bereiden het voedsel, Ze worden geboren en ze sterven.

Vergeef ons onze schulden en leid ons niet in beproeving…
De volheid van het leven wordt bedreigd, zoals op het doek aan weerskanten te zien is.
Door ziekte, corruptie, drankmisbruik en uitbuiting; en door de vervreemding die vanbuiten komt .

Maar verlos ons van het kwade… Het leven, speelt zich af binnen de kring van God en de voorouders.
Zij beschermen mensen tegen het kwade als Jezus in het midden van de Afrikaanse levenskring staat.

Zeg niet Onze Vader

Zeg niet Vader, als je geen kind kunt zijn.
Zeg niet onze, als je slechts aan jezelf denkt.
Zeg niet hemel, als je slechts naar aardse zaken verlangt.
Zeg niet uw naam worde geheiligd,
als je voortdurend je eigen eer zoekt.
Zeg niet uw rijk kome,
als je alleen maar hoopt er zelf beter van te worden.
Zeg niet uw wil geschiede,
als je geen tegenslag kunt verdragen.
Bid niet voor het brood van vandaag,
als je niet voor de armen wilt opkomen.

Bid niet voor vergeving van schulden,
als je in wrok leeft met familie of buren.
Bid niet voor een leven zonder beproeving,
als je voortdurend met het kwaad omgaat.
Bid niet voor een leven zonder kwaad,
als je niet op zoek bent naar het goede.
Zeg niet amen en zo zij het,
als je dit gebed niet ter harte neemt.

Tsjaad

 

Bijbelse vrouwen - Lucy D’Souza - India

De Indiase artieste liet zich in dit doek inspireren door drie oudtestamentische en drie nieuwtestamentische vrouwenverhalen. Het zijn telkens verhalen van vrouwen die zich inzetten voor een betere samenleving, voor het Rijk Gods op deze wereld. Zij wijzen ons de weg naar gerechtigheid, naastenliefde en vrede; zij gaan de strijd aan tegen onderdrukking, onrecht en racisme; zij kiezen voor de armen en degenen die gevaar en risico lopen in deze wereld. Zij vinden daartoe de kracht in zichzelf en in meditatie. De mediterende, in zichzelf gekeerde vrouw in de graankorrel nodigt ons uit tot een reis naar binnen, tot inkeer in onszelf om de kracht op te doen voor de reis naar buiten, naar armen, onderdrukten en naamlozen. De bijbeltekst hierbij is Lc. 13,21 en Joh. 12,24

Met de klok mee vanaf linksboven. Allereerst Mirjam, de profetes en zuster van Mozes; water halen is voor vrouwen in India dagelijkse arbeid. De Egyptische vroedvrouwen Sifra en Pua die de pasgeboren joodse jongetjes redden ondanks een bevel van farao; in India zijn pasgeboren meisjes weinig in tel; velen sterven daarom jong. De vreemdelinge Ruth die met haar schoonmoeder aren raapt om te overleven; in de dagelijkse strijd om het bestaan ligt in India de zwaarste last op de schouders van vrouwen. Maria en Elisabet; de machtigen stoot Hij van hun troon en de eenvoudige verheft Hij. De boom van de machtigen is geveld en uit de tronk van Jesse ontspruit een nieuwe loot. De vrouw uit Kanaän, geen joodse, vraagt Jezus om haar dochtertje te genezen. Steeds meer vrouwen in India komen in het geweer tegen minderwaardige behandeling in wetgeving en samenleving. Maria Magdalena bij het graf; zij is de eerste getuige van zijn verrijzenis. Ondanks alle problemen blijven vrouwen in India getuigen van het leven.

Jij bent bijzonder
Jij vrouw, jij bent bijzonder.
Ieder van ons is apart, beeld van God.
Niemand is zoals jij.
Want jij, vrouw, jij bent de uitverkorene
in het oog van God.
Zo zijn wij allen kinderen van God,
Gods schepping.
Dalit-vrouw uit India

 

Naar een nieuwe wereld  Adolfo Pérez Esquivel

De Argentijnse kunstenaar vindt zijn inspiratie bij mensen als Ghandi en Martin Luther King: de geweldloze strijd voor een goede en rechtvaardige zaak. De aanleiding van deze hongerdoek is de herdenking in 1992 van de ‘ontdekking’ van Amerika in 1492, afgebeeld rechtsboven. Voor de oorspronkelijke bewoners heeft dat weinig geluk gebracht. Ze werden onderworpen, van mensen tot dingen gemaakt, tot slaven van de blanke overheersers. Hun eeuwenoude cultuur beeldde Esquivel midden boven af: de poort van de zon in Bolivia, Machu Picchu in Peru, de piramides van de Azteken en Maya’s in Midden Amerika. De gouden zon is voor de indianen het beeld van God, tegen van hoop en toekomst. Links op het hongerdoek schildert hij het minder mooie heden: krottenwijken, vervuilende industrieën, verstedelijking en onderdrukking door de politie van straatkinderen, werklozen en andere armen. Maar er is ook hoop. Vooraan op het doek zien we de opgestane Christus. Met hem trekken op landloze boeren die op zoek zijn naar het van hen afgenomen land, verdwenen kinderen, de vermoorde leider van de rubbertappers

in Brazilië Chico Mendes, en de Guatemalteekse katechist Vincente Menchu, de vader van Rigoberta, eveneens vermoord. Ook Bisschop Romero zien we, de ‘dwaze moeders’ uit Argentinië, maar ook de Indiaanse leider Tupac Amaru, onthoofd door de Spanjaarden, en de legendarische Braziliaanse slavenleider Zumbi. Samen met vele anderen die hun leven hebben gegeven is Jezus op weg naar een nieuwe wereld. Ze vragen ons met hen mee te gaan!

Ze hebben je gedood
Ze hebben je gedood en ons niet gezegd,
waar ze je lichaam begroeven.
Maar sindsdien is heel ons land jouw graf;
en in ieder stukje grond
waarin je lichaam niet aanwezig is
ben jij opgestaan!
Ze dachten je te doden,
ze dachten je te begraven,
maar het was zaaien, wat ze deden.
Grafschrift voor een vrijheidsstrijder

De vreemdeling in ons midden - Azariah Mbatha,

Deze hongerdoek - een linosnede - is vervaardigd door Azariah Mbatha, een Zuid-Afrikaan. Hij heeft aan den lijve ervaren wat het is, om in angst te moeten leven, vreemdeling te zijn, je te moeten aanpassen. Aan de hand van Bijbelverhalen en gebeurtenissen uit Afrika en Europa beeldt hij de harde werkelijkheid van vreemdelingen en vluchtelingen uit. Maar hij verliest daarbij niet uit het oog, dat het ook anders kan, dat er ergens in de wereld ook een gastvrije plek is om te wonen. Zo wil hij ons uitdagen om stil te staan bij de oorzaken waarom mensen huis en haard moeten verlaten en moeten vluchten. En hoe wij hen - helaas - vaak ontvangen en met hen omgaan. In het centrum van de doek is het Bijbelverhaal van de Emmaüsgangers afgebeeld. Het staat er in drie lagen: onderaan zien we de leerlingen met ‘de vreemdeling’ op weg naar Emmaüs, middenin openbaart Jezus zich aan hen als ze aan tafel zitten en boven verdwijnt hij uit hun gezicht, terwijl zij terugkeren naar Jeruzalem. Bovenaan links treffen we Abraham en Lot aan die met hun families en vee Ur van de Chaldeeën verlieten om naar het beloofde land Kanaän te trekken. Bovenaan rechts zien we Mozes met de stenen tafelen op weg naar farao en daaronder leidt hij zijn volk weg uit Egypte. Onder deze twee Bijbelse taferelen heeft de kunstenaar het leven in Afrika afgebeeld. Velen zijn op de vlucht voor oorlog of op zoek naar een beter leven: van het platteland naar de stad, van het ene land naar het andere, van Afrika naar Europa. Ze staan aan onze poort, worden in kampen opgeborgen en ook als ongewenste vreemdeling het land uitgezet.

Ik klop aan jouw deur
Ik klop aan jouw deur,
ik klop aan jouw hart,
voor een bed en een warme plek,
maar je laat me niet binnen.
Broer, open je deur!
Waarom vraag je me steeds,
of ik uit Afrika kom, uit Amerika,
uit Azië en niet uit Europa?
Zus, open je deur!
Broer, open je deur, zus, open je hart!
Ook ik ben een mens,
met een lichaam, met een ziel.
Een mens zoals jij!
René Philombe, Kameroen

Copyright © 2020 Immanuel Parochie  -  Powered by CouchCMS